Wat is staking?

Staking is de methode om actief deel te nemen aan transactievalidatie op een proof-of-stake (PoS) blockchain (vergelijkbaar met mining). Iedereen in het bezit van een minimaal vereist saldo van een bepaalde cryptovaluta, valideert transacties op de blockchain en ontvangt staking-rewards (beloningen). Staking is bijna net zo lucratief en zonder risico als het minen of verhandelen van cryptovaluta. Om aan de mining-pool te worden toegevoegd, hoef je alleen maar wat munten uit te geven (kopen en vasthouden). Wat betreft de beloningen, zijn deze afhankelijk van hoeveel je inzet en hoe lang je bezig bent. Dat bepaalt de daadwerkelijke winst die je zult maken.

Staking

Staking wordt door veel experts beschouwd als een van de eenvoudigste manieren, en terecht, om geld te verdienen met cryptocurrencies. Je kunt geld verdienen met rente door simpelweg een enkele munt te kopen en deze gedurende een bepaalde periode vast te houden. Staking werkt op een Proof of Stake-blockchain, waarbij nieuwe stakers worden gekozen op basis van hun huidige muntinzet. Hoe meer munten je bij je hebt, hoe meer nieuwe munten je kunt minen. Wat betreft beloningen, zijn deze afhankelijk van hoeveel je inzet. Des te meer je inzet, des te hoger de kans is dat je beloningen hoger uitvallen.

Daarnaast zijn er nog vele andere dingen waar je rekening mee moet houden om het voordeel te maximaliseren. Je moet de waarde of prijs van de munt goed in de gaten houden wanneer je een munt staked. Het staken van een munt waarvan de volatiliteit vrij hoog is, heeft geen waarde. Zelfs als het je lukt om met bepaalde munten hoge beloningen te pakken, zal de waarde snel dalen, waardoor je weinig tot geen winst overhoudt. Daarom is beleggen in een munt met een lage volatiliteit van cruciaal belang.

Staking is een van de beste manieren om geld te verdienen als het aankomt op cryptovaluta. Maar wat bedoelen we precies met de inzet? Het is letterlijk de aankoop van cryptomunten, en deze door het netwerk in bezit laten houden. Inzetwinsten zijn gebaseerd op de tijd dat de valuta in bewaring wordt gehouden. Hoe langer je munten staked, hoe groter het voordeel dat je uit de stake haalt.

Het is belangrijk om rekening te houden met enkele extra variabelen wanneer je investeert in het staken van munten. Zo kan de winst die je denkt te pakken, door inflatie ineens heel anders uitpakken. De SPRTS-munt had bijvoorbeeld een inflatie van 500 procent. Dus de waarde van die munten daalde veel sneller dan de inflatie toen je veel stakeprijzen kreeg. De waarde van je investering ging toen dus ook achteruit.

Wat is crypto staken?

Om hun netwerken te beschermen, betalen de blockchains de nodes uit. Bitcoin (BTC), dat een Proof of Work (POW) mining-algoritme gebruikt, is het meest populaire voorbeeld. Mining heeft echter nadelen, zoals een hoog energieverbruik en technische problemen (het kopen en opzetten van ASIC's vereist enige technische kennis). Elk van deze factoren zal potentiële miners ontmoedigen om met cryptomining te beginnen. Een van de basisprotocollen achter Bitcoin is PoW. Het wordt op de Blockchain gebruikt als consensusalgoritme, zodat er nieuwe blokken aan de Blockchain kunnen worden toegevoegd.

Een miner moet wiskundige puzzels met succes oplossen om transacties te kunnen verifiëren en succesvol aan de blockchain toe te kunnen voegen. Proof of Work is op een gedecentraliseerde manier een zeer stabiele methode gebleken om consensus te bevorderen. Het probleem is dat er veel willekeurige berekeningen bij betrokken zijn. Het mysterie dat de miners beconcurreren om op te lossen, dient geen andere reden dan het netwerk veilig te houden. Het aantal berekeningen dat opgelost moet worden, is erg hoog, en je vraagt ​​je dan misschien ook af: zijn er andere manieren om de gedecentraliseerde consensus te behouden zonder de hoge energiekosten?

Staking is een alternatief consensusmechanisme (manier om transacties te valideren en te beveiligen) waarmee gebruikers crypto-netwerken in het algemeen kunnen beveiligen met een minimaal energieverbruik en minimale installatie.

Hoe werkt staken?

Bij staking koop je normaal gesproken een cryptovaluta in een smart contract om deze vervolgens te vergrendelen (uit te zetten). Het is een overeenkomst waarmee je instemt voor de regels omtrent het netwerk.

Hoewel de regels voor uitzetten per netwerk verschillen, zijn de volgende regels bedoeld om je een algemene indruk te geven van hoe zo’n overeenkomst eruitziet:
  • De staker stemt in dat alleen legitieme transacties op het netwerk worden gevalideerd. Met andere woorden, de staker zou niet stemmen voor het accepteren van dubbele bestedingstransacties.
  • Het netwerk geeft de staker een beloning in ruil voor het autoriseren van geldige transacties.
  • Als een staker stemt om frauduleuze transacties goed te keuren, zal zijn of haar inzet geheel of gedeeltelijk verloren gaan.

Het is eigenlijk een veel eenvoudiger systeem dan het Proof of Work algoritme, en zorgt ervoor dat stakers iets te verliezen hebben. Hierdoor zullen ze beter hun best doen voor het blockchain netwerk.

Op een heel eenvoudig niveau betekent "staking" dus het vergrendelen van de crypto-activa voor een bepaalde periode in een proof-of-stake blockchain. Deze vergrendelde activa worden gebruikt om consensus te bereiken, wat nodig is om het netwerk te beschermen en ervoor te zorgen dat elke nieuwe transactie voor geldigheid naar de blockchain wordt geschreven. Degenen die hun munten in een PoS-blockchain investeren, worden meestal "validators" genoemd.

Validators

Validators worden gecompenseerd met nieuwe munten van het netwerk voor het inzetten van hun geld en het leveren van diensten aan de blockchain. Validators zijn nodig om stabiele en veilige services te bieden zodat een blockchain effectief kan presteren. Dit wordt ook toegepast door blockchains door de inzet van een validator te verlagen voor misleidend of kwaadaardig gedrag. Een validator moet zich bewijzen aan een geselecteerde blockchain en een stabiele en continu presteren om het netwerk van kwaliteit te kunnen voorzien. Sommige blockchains hebben een aanzienlijke tijd van lock-up (een periode waarin validators hun munten niet kunnen terugkrijgen) evenals bepaalde minimale staking-drempels.

Veel eigenaren van cryptomunten hebben de neiging hun munten toe te wijzen aan een validator die een pool beheert om te voorkomen dat aan al deze criteria voldaan moet worden. Sommige blockchains hebben een ingebouwde functie (zoals Tezos) waarmee iemand die geen validator wil zijn, zijn munten op het netwerk aan een validator kan toewijzen. Vervolgens voltooit deze validator al het werk en deelt hij de beloning met degene die hem betalen. Elke PoS-blockchain heeft voor zijn validators een bepaalde set regels. Deze regels gaan over de technische en financiële criteria om validator te zijn (bijvoorbeeld de minimale inzet), het algoritme om geselecteerd te worden voor het uitvoeren van een daadwerkelijke validatietaak en de principes voor de verdeling van beloningen voor validators. De beloningen worden doorgaans bepaald op basis van de omvang van de inzet en de hoeveelheid werk dat geleverd wordt door de validators.

Nieuwer dan Proof of Work

Hoewel staking een veelbelovende techniek van crypto is, moet je er rekening mee houden dat het nog niet zo lang bestaat als het minen, dat sinds 2009 (de lancering van Bitcoin) al draait. Dat wil zeggen dat de technologie nog steeds experimenteel is, ook al wordt het op grote schaal gebruikt.

Deze methode om alternatieve munten te verdienen is populair (Altcoins). Het is niet mogelijk om Bitcoin te staken. Dit komt door het feit dat Bitcoin wordt gemined door miners in een mechanisme dat het proof-of-work-systeem wordt genoemd. Hierbij gaan tal van miners aan de slag om transacties te valideren en toe te voegen aan blokken. Deze miners kunnen ook samenwerken in zogeheten mining-pools. Dat is ook iets dat de meeste miners doen, omdat er ontzettend veel computerkracht nodig is om een blok te mogen toevoegen aan de blockchain van Bitcoin. Veel mensen zien dit als het grootste nadeel van Bitcoin. Het is simpelweg niet schaalbaar genoeg.

Aan de andere kant hebben we dus Proof-of-Stake. Bij deze methode is het niet nodig om wiskundige puzzels op te lossen. In plaats daarvan wordt, afhankelijk van de hoeveelheid munten die de maker bezit, de maker van het blok bepaald. Degene die meer inzetten, hebben een grotere kans om een nieuw blok te mogen toevoegen aan de blockchain. Ze kunnen beloningen verdienen als stimulans als ze dat doen, welke betaald worden van de transactiekosten. Alle munten zijn namelijk van tevoren gemaakt, en worden tijdens de minen zelf niet meer bijgemaakt.

Wat bedoelen we met staken?

Bij het verdienen van cryptovaluta draait het niet langer alleen om het minen van Bitcoin (BTC). Bitcoin is een proof-of-work (PoW) blockchain waarin nieuwe BTC's worden gecreëerd door een energie-intensieve wiskundige methode voor het oplossen van taken die bekend staat als mining. In plaats daarvan gebruiken veel nieuwere blockchains proof-of-stake (PoS) -algoritmen die aanzienlijk minder energie vereisen. Mensen die een bepaald bedrag van de cryptovaluta in het protocol vastleggen, getuigen dat ze het werk op de juiste manier zullen doen zoals de regels voorschrijven. Deze methode zorgt ervoor dat stakers zich aan de regels houden.

Staking vs. mining

Staking, vergelijkbaar met mining van het PoW-algoritme, verbruikt weinig energie. Dit betekent minder stroomverbruik en er zijn geen extra machines nodig om aan het proces deel te nemen. Op voorwaarde dat de houder van de munten wordt aangemoedigd om ze te behouden in plaats van ze te verkopen, zou de prijs van de munten constant zijn.

Er waren in wezen drie manieren om aan Bitcoin te komen toen Bitcoin voor het eerst op de planeet werd geïntroduceerd. Of je kon Bitcoin kopen, of iemand moest je wat geven, of je kon het minen. De methode van mining produceert nieuwe munten en lanceert deze in de blockchain (openbaar grootboek). De nieuwe munten en de transactiekosten van de transacties die in het blok zijn opgebouwd, vormen de beloningen voor de miners. De mining was nodig om het netwerk zo te kunnen laten samenwerken, en blokken te kunnen toevoegen aan de blockchain. Om miners hun best te laten doen, is er dus een beloning nodig.

Staking

Staking omvat het kopen van cryptomunten en deze gedurende een vaste periode in een wallet te bewaren, met behulp van het Proof of Stake (PoS)-algoritme, dat de basis vormt voor veel nieuwe cryptovaluta. In de niet-digitale valutawereld is dit vergelijkbaar met een vaste aanbetaling. Vervolgens kun je beloond worden door middel van rente, wat gelijk staat aan de munten die je verdient wanneer je als validator in het Proof of Stake algoritme aan het werk bent. Hiervoor moet je jezelf dus wel aan de voorwaarden houden. Doe je dat niet, dan ben je de inzet kwijt.

Het Proof of Stake algoritme wordt door veel nieuwe cryptovaluta gebruikt. Dat heeft natuurlijk verschillende redenen. Veel voordelen heb je al kunnen lezen in dit artikel. Het is namelijk veel toegankelijker dan andere algoritmes als Proof of Burn, Proof of Authority en Proof of Work.

Een andere vorm die qua naam veel op dit algoritme lijkt, is Delegated Proof of Stake. Bij dit algoritme worden Delegates gekozen door het netwerk. Hier zetten ze geen inzet in de vorm van cryptomunten in, maar in de vorm van identiteit. Ze kunnen zich laten nomineren om validator te worden. Hiervoor zetten ze hun identiteit in, omdat iedereen weet wie ze zijn. Mochten dus iets fout doen, dan zal dat de identiteit schaden, en kunnen ze in het vervolg waarschijnlijk niet meer aan de slag als validator.

Maar wie controleren de validators op het werk dat ze afleveren? Dat doen de andere validators. Het gehele netwerk controleert elkaar continu. Mocht het dus gebeuren dat iemand een transactie accepteerd die niet toegevoegd had mogen worden, zal dat opgemerkt worden door het netwerk. Zij zullen hier vervolgens sancties op nemen. Er kan besloten worden om een deel van de inzet af te pakken. Maar ook kan het netwerk besluiten dat de complete inzet wordt afgepakt. Het kan een slechte validator dus duur komen te staan wanneer het werk dat hij aflevert niet van voldoende kwaliteit is.

Het komt daarom niet vaak voor dat validators worden gestraft. Er staat veel te veel op het spel om slecht werk te leveren, of expres een frauduleuze transactie te accepteren. Het netwerk komt er gegarandeerd achter dat er iets is misgegaan, en een straf is altijd op zijn plaats. Zo zorgt het netwerk ervoor dat je zonder zorgen gebruik kunt maken van de cryptovaluta die op de blockchain draait.

Mining

Om de algoritmische puzzels die betrokken zijn bij blockchain-netwerken op te lossen, vereist mining zowel technologische kennis als computerkracht. Om mining gemakkelijker en competitiever te maken, is er de mogelijkheid om solo te minen of lid te worden van een pool. Door aan een mining pool mee te doen maak je het voor jezelf een stuk makkelijker om te kunnen minen. Door computerkracht te bundelen, is de kans op het winnen van een beloning groter.

Er is dan ook veel rekenkracht nodig voor mining, die zeer energie-intensief is en tot hoge elektriciteitskosten leidt. Om nog maar te zwijgen van het feit dat de initiële investering in apparatuur vaak vrij duur is. Bij Proof of Stake zijn bepaalde kosten niet nodig. In plaats daarvan moet een persoon voor een bepaalde tijd een hoeveelheid munten inzetten als onderpand.

Beloningen

In feite worden de beloningspercentages bepaald op basis van de lengte of looptijd dat is gekozen om de munten in de wallet te "bewaren". Hoewel er voor elke munt verschillende tarieven en regels zijn, blijft het proces hetzelfde. Daarom geldt, dat hoe langer je je munten inzet, hoe groter de beloning zal zijn. Bijvoorbeeld:

  • 3 maanden: + 20%
  • 6 maanden: + 50%
  • 12 maanden: + 100%

Ethereum staken

Staking bij Ethereum is het inschakelen van validatorsoftware door 32 ETH te deponeren. Je bent verantwoordelijk voor het opslaan van informatie, het verwerken van transacties en het toevoegen van nieuwe blokken aan de blockchain als validator. Dit houdt Ethereum veilig voor iedereen en levert je tijdens het proces nieuwe ETH op.

Ethereum-staking werkt via smart contracts waarmee een groep van protocollen, genaamd 'Casper', kan worden geïntroduceerd, waardoor ETH-stakers een aanbetaling doen om vervolgens te mogen werken op de blockchain van Ethereum. De kracht van het Ethereum-stakingsnetwerk is evenredig met de hoeveelheid ether die eerlijk is ingezet. In ruil voor het betalen van een fractie van de transactiekosten op geldige blokken, wordt Ether ingezet als een soort obligatie om in te staan ​​voor de geldigheid van nieuwe blokken. In het geval dat een validator op een ongeldig blok stemt, neemt Casper de Ether die is ingezet in beslag.

De eerste iteratieve implementatie van Casper heeft nog steeds PoW-mining nodig om nieuwe transactieblokken te bouwen. Dat betekent dus dat de problemen van GPU-tekort en inefficiënt stroomverbruik niet van de ene op de andere dag worden opgelost. Ethereum-staking fungeert als een manier voor ETH-houders, zowel tijdens de gedeeltelijke overgang als na de volledige overgang naar Proof of Stake, om geld te verdienen met Ethereum. Stap voor stap komt de realisatie dus steeds dichterbij voor het Ethereum netwerk. Tijd zal ons leren hoe dit gaat uitpakken.

Zodra Casper het hoofdnet raakt, zal er geld te verdienen zijn. Early-adopters doen het misschien buitengewoon goed. Voor individuen en bedrijven die genoeg ether in hun bezit hebben, en voor deelnemers aan de Ethstaking.io zero fee Ethereum staking pool, zal Ethereum staking een lucratieve onderneming zijn waarmee op een passieve manier Ethereum verdient kan worden. Er ontstaat dus een nieuwe manier om geld te verdienen met Ethereum. Een manier die 15 jaar gelden nog geheel ondenkbaar was.

Ethereum

Ethereum, of ether, is een cryptocurrency die, in tegenstelling tot de meeste conventionele applicaties, het mogelijk maakt applicaties decentraal te laten draaien. Bijna elke hoek van de cryptowereld is doorgesijpeld naar de ERC-20-norm. Dit is een protocol voor het Ethereum-netwerk, waar smart contracts bijvoorbeeld aan moeten voldoen. Ethereum is een technologie die digitale valuta, wereldwijde betalingen en apps aanbiedt. Deze decentrale applicaties staan ook wel bekend als dApps. Het voordeel is dat ze een stuk veiliger zijn en niet op een centraal systeem staan, waardoor privacy beter te waarborgen is.

EOS

EOS.IO, gecentreerd op de cryptocurrency EOS, is een blockchain-protocol. Het intelligente contractplatform claimt transactiekosten te verlagen en ook miljoenen transacties per seconde uit te voeren. EOS is een op blockchain gebaseerd, gedecentraliseerd framework dat de creatie, hosting en uitvoering van gedecentraliseerde applicaties op commerciële schaal (dApps) op zijn platform mogelijk maakt en zichzelf de meest efficiënte infrastructuur voor gedecentraliseerde applicaties noemt. Voor EOS is er geen officieel volledig type, en de ontwikkelaars hebben ervoor gekozen om het zelf niet formeel te beschrijven. Om bedrijven en individuen in staat te stellen blockchain-gebaseerde applicaties te bouwen op een manier die vergelijkbaar is met web-based applicaties, ondersteunt EOS alle noodzakelijke kernfuncties. Denk hierbij aan het bieden van veilige toegang en authenticatie, toestemming, data hosting, gebruikersbeheer. Ook zorgt het voor de communicatie tussen dApps en het normale internet.

Consensus-algoritme

Een consensusalgoritme is een methode die wordt gebruikt om overeenstemming te bereiken binnen het netwerk van de blockchains. In een netwerk met veel verschillende nodes worden consensusalgoritmen gebouwd om betrouwbaarheid te bereiken tussen de deelnemers van het netwerk. Consensusalgoritmen gaan er onvermijdelijk van uit dat sommige processen en systemen ontoegankelijk zullen zijn en dat sommige communicatie verloren zal gaan om aan dit feit tegemoet te komen.

Consensusalgoritmen moeten daarom fouttolerant zijn. Ze gaan er bijvoorbeeld meestal van uit dat slechts een deel van de nodes kan reageren, maar vragen om een ​​reactie van dat deel, bijvoorbeeld minimaal 51 procent. Veel real-world systemen, waaronder Google's PageRank, load balancing, smart grids, kloksynchronisatie en dronecontrole, worden ondersteund door consensusalgoritmen.

Om overeenstemming te bereiken tussen nodes, vertrouwt de blockchain vaak op consensusalgoritmen. Een blockchain kan worden gezien als een gedecentraliseerde database die wordt beheerd op een peer-to-peer (P2P) netwerk door gedistribueerde computers. Om een ​​single point of failure te voorkomen, houdt elke node een kopie van de blockchain bij. De wijzigingen en validaties worden gelijktijdig uitgedrukt in alle exemplaren, zodat altijd bekend is wat er nu daadwerkelijk is gebeurd.

In het cryptocurrency-ecosysteem komt het Proof of Stake-consensusproces steeds vaker voor. Het is duurzamer dan Proof of Work, vereist geen dure investering in apparatuur en vergeleken met conventionele investeringen zijn de beloningen vaak erg goed. Genoeg redenen dat Proof of Stake dus steeds populairder wordt.